در این مقاله به بررسی مکانیزم اتلاف انواع موج در لایه های مختلف خورشید و نقاط روشن مناطق میان-شبکه و شبکه کروموسفر، پرداخته شده است. برای این منظور، ابتدا نقاط روشنی در کروموسفر انتخاب می شود.این انتخاب با کمک تصاویر SJI از آیریس انجام می شود. سپس، برش های زمانی سرعت دوپلری طیف مینیزیم (Mg II k) در سرعت مشخصی ترسیم میشود و به عنوان ورودی به تابع تبدیل موجک داده می شود تا تحلیل زمان-فرکانسی انجام شده و دوره ی نوسان سرعت دوپلری به دست آید. از نتایج دوره نوسان سرعت، برای شناسایی نقاط روشن مناطق میان-شبکه و شبکه کروموسفر، استفاده میشود به این صورت که، دوره های نوسانی حدود 180 ثانیه مربوط به نقاط میان-شبکه کروموسفر خورشیدی است و دوره های نوسانی حدود 300 ثانیه ای مربوط به نقاط شبکه کروموسفری خورشیدی است. سپس نمودار شیفت دوپلری برای خط طیفی سیلیسیوم (Si IV 1394) بر حسب زمان رسم میشود. این نمودار، در بازه هایی از زمان، نموداری میراست. این میرایی، بیانگر اتلاف موج در لایه های خورشیدی می باشد. بر طبق نتایج به دست آمده، نقاط روشن شبکه کروموسفری دارای زمان میرایی در حدود 15 دقیقه و نقاط روشن میان-شبکه کروموسفر خورشیدی دارای زمان میرایی در حدود 25 دقیقه هستند.

شبکه قطار شهری یکی از زیرساخت های حیاتی است که نقش مهمی در توسعه پایدار شهرها ایفا می نماید، بنابراین حفظ کارکرد شبکه در شرایط مختلف از جمله وقوع اختلال از اهمیت بالایی برخوردار است که از آن با عنوان استواری یاد می شود. با توجه به محدودیت-های مالی و عملیاتی برای ارتقا استواری شبکه، شناسایی نقاط بحرانی به منظور اولویت بندی پروژه های تقویت شبکه ضروری است. نقاط بحرانی، نقاطی هستند که اختلال در عملکرد آن ها تاثیر قابل توجهی بر همبندی (اتصال) و کارایی شبکه دارد. پژوهش های صورت گرفته تا کنون به بررسی استواری شبکه و شناسایی نقاط بحرانی در مواجهه با اختلالات دامنه دار و با تمرکز بر ساختار شبکه پرداخته اند. احتمال وقوع اختلالات دامنه دار در مقایسه با اختلالات متمرکز کمتر است. از طرفی تمرکز بر ساختار شبکه موجب از دست رفتن اطلاعات پویا و در نتیجه تخمین دور از واقعیت در مورد ویژگی های شبکه می گردد. در این پژوهش نقاط بحرانی در مواجهه با اختلالات متمرکز با استفاده از مفاهیم شبکه های زمانمند که هر دو دسته ویژگی های پویا و ساختاری را در نظر می گیرد، شناسایی شده اند. نتایج نشان می-دهد ایستگاه های دروازه شمیران، شادمان، شهید بهشتی و میدان محمدیه، ایستگاه های بحرانی شبکه از هر دو منظر کارایی و همبندی هستند. این ایستگاه ها دارای مقادیر بالای شاخص های مرکزیت نیز هستند. بنابراین چنانچه شبکه قطار شهری با اختلالات هدفمند در گره های مهم (گره های با شاخص مرکزیت بالا) مواجه شود، در واقع گره های بحرانی شبکه مورد هدف قرار گرفته و عملکرد شبکه از منظر همبندی و کارایی به شدت کاهش خواهد یافت. این وضعیت نشان دهنده آسیب پذیری بالای شبکه قطار شهری در مواجهه با اختلالات هدفمند است. در مقابل، با توجه به نسبت بالای گره های غیربحرانی به گره های بحرانی و پایین بودن شاخص های مرکزیت گره های غیربحرانی، شبکه در مواجهه با اختلالات تصادفی استوار است. روش توسعه یافته در این پژوهش قابلیت تعمیم به سایر شبکه-های حمل ونقلی را دارد.

امروزه بیش از نیمی از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند، افزایش تغییر کاربری اراضی موجب افزایش اراضی نفوذناپذیر می شود، که امکان و نفوذ فرصت آب باران به درون زمین را به شدت کاهش می دهد. در این تحقیق، شهر فولادشهر استان اصفهان به عنوان منطقه مورد مطالعه جهت تعیین نقاط احتمالی آبگرفتگی انتخاب گردید. برای محاسبه زمان تمرکز از مطالعات پیشین و روش های تجربی استفاده شد. از مدل SWMM برای مشخص کردن نقاط حساس به آبگرفتگی استفاده گردید و مدل برای دوره بازگشت های مختلف اجرا گردید. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد برای دوره بازگشت 25 سال کانال های 2، 16، 17، 25 و 31 حساس به آبگرفتگی هستند. جهت واسنجی و اعتبارسنجی مدل 3 واقعه بارندگی در تاریخ های 20/11/1398، 1/12/1398 و 11/2/1399 اندازه گیری گردید در این وقایع عمق، دبی و سرعت اندازه گیری شد و با نتایج مدل مقایسه گردید. در فراِیند واسنجی و اعتبارسنجی مقدار معیار NS در همه موارد از 5/0 بیشتر بود که نتایج ارزیابی ها انطباق خوبی میان دبی و سرعت و عمق نشان داد. بنابراین در این تحقیق مدل SWMM توانایی کافی در پیش بینی خطر آبگرفتگی و مدیریت حوزه آبخیز و الویت بندی مناطق در رفع مشکل آبگرفتگی دارد.

در این مقاله، مدلی برای ارزیابی قابلیت اطمینان شبکه های توزیع فعال ارایه شده است. با استفاده از الگوریتم کلاس بندی پیشنهادی و با درنظرگرفتن امکان بهره برداری جزیره ای شبکه توزیع در اثر وجود مولدهای محلی برق و ریزشبکه ها، قابلیت اطمینان سیستم مورد تحلیل قرار گرفته است. با ترکیب الگوریتم کلاس بندی شبکه و انجام بارزدایی بهینه با هدف حداقل کردن هزینه خاموشی مشترکان، ضمن یافتن ضریب وزنی هزینه نقاط بار موجود، شبکه توزیع توسط کلیدهای قدرت به نواحی مختلف تقسیم شده و با محاسبه شاخص های قابلیت اطمینان، بهبود این شاخص ها نشان داده شده است. این روش برای تحلیل قابلیت اطمینان شبکه هایی با فیدرهای چندگانه مناسب بوده و توام با افزایش سرعت محاسبات، امکان بررسی تاثیر ظرفیت و مکان مولدهای محلی را فراهم می سازد.

شبکه معابر شهری، یکی از زیرساخت های حیاتی شهرها است. اهمیت و گستردگی شبکه معابر، امکان وقوع حملات هدفمند و بروز اختلالات تصادفی در آن را افزایش می دهد. توانایی شبکه در تداوم کارکرد مناسب در شرایط گوناگون از جمله وقوع بحران واختلال از اهمیت به سزایی برخوردار است که از آن با عنوان استواری یاد می شود. مفهوم آسیب پذیری نقطه مقابل مفهوم استواری است. با توجه به گستردگی شبکه معابر شهری و محدودیت های مالی و عملیاتی برای بهبود استواری آن، شناسایی نقاط بحرانی برای اولویت بندی پروژه های تقویت شبکه امری ضروری است. نقاط بحرانی نقاطی هستند که اختلال عملکرد آن ها اثر قابل توجهی در همبندی شبکه شهری دارد. در این پژوهش، رفتار شبکه در مواجهه با حملات هدفمند و اختلالات تصادفی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهند که شبکه معابر شهری در مواجهه با حملات هدفمند، آسیب پذیر هستند. علاوه بر این، شناسایی گره های بحرانی که اختلال در عملکرد آن ها موجب افت چشمگیر همبندی شبکه می گردد، توسط یک شاخص واحد امکان پذیر نبوده و بر اساس شدت اختلالات باید از شاخص های مختلف برای این منظور استفاده نمود. روش توسعه یافته در این پژوهش، برای سایر شبکه های حمل ونقلی نیز کاربردی است.

روش های اولویت بندی اصلاح مقاطع پر تصادف، عمدتا بر اساس روش های تک معیاره استوار بوده اند. به این ترتیب که با تعریف یک معیار مستقل و مجزا، شناسایی و اولویت بندی مقاطع مختلف انجام می شده است. با توجه به کمبود بودجه برای انجام اقدامات ایمن سازی، اولویت بندی مقاطع غیر ایمن از اهمیت خاصی برخوردار است. در این راستا روش های متفاوت و متعددی توسط کارشناسان ارائه شده که هر یک بر مبنای خاصی استوار بوده اند. در این بین می توان به دو ساختار کلی مبتنی بر بررسی های اقتصادی و فنی اشاره کرد. از طرفی به دلیل ضعف موجود در آمار تصادفات (ناقص، غلط یا بلا استفاده بودن آمار)، بهتر است تا روش های شناسایی و اولویت بندی ارائه شده، تا حد امکان بدون توجه به آمار تصادفات پایه گذاری و مطرح شوند و در اینجاست که روش های نو و فرا ابتکاری اهمیت ویژه ای پیدا می کنند. در این تحقیق که بعنوان مطالعه جدیدی در زمینه ایمنی راه در کشور محسوب می گردد، از ابزار قدرتمند شبکه های عصبی مصنوعی چند لایه پیش خوراند برای پیش بینی اولویت اصلاح نقاط حادثه خیز محورهای استان مازندران، استفاده شده است و سعی شده است تا ضمن بررسی مزایای استفاده از شبکه عصبی، با در نظر گرفتن تاریخچه تصادفات نقاط و هزینه های اصلاح آن ها روش دستیابی به اولویت بندی بهینه مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد.